Регистрация   Обратная связь   RSS
 

«    Октябрь 2020    »
ПнВтСрЧтПтСбВс
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 

 

Популярное

 

Облако тегов

Avetik Isahakyan Daniel Varujan Exishe Charenc Grigor Zohrap Nerses Shnorhali Paruyr Sevak Siamanto Vahan Teryan Xazaros Axayan Аветик Исаакян Ваан Терян Григор Зорап Даниел Варужан Егише Чаренц Ованес Туманян Ованес Шираз Паруйр Севак Рассказы Сиаманто Силва Капутикян Хазарос Ахаян армянские сказки армянские стихи армянские стихи на армянском языке тексты армянских песен Ավետիք Իսահակյան Գրիգոր Զոհրապ Գևորգ Էմին Դանիել Վարուժան Եղիշե Չարենց Համո Սահյան Հովհաննես Թումանյան Հովհաննես Շիրազ Ղազարոս Աղայան Պարույր Սևակ Ռաֆայել Պատկանյան Սիամանթո Սիլվա Կապուտիկյան Վահան Տերյան

ԵՐԵԿՈ

...Եվ գիտես, կգա, կիջնի երեկո,

ՈՒ ցուրտ կլինի, կլինի մենակ,

Իսկ այրված կյանքիդ մոխիրները տաք

Ցրված կլինեն երկնքի ներքո:

Ս.Կապուտիկյան

Եվ ահա իջավ, իջավ երեկո,

ՈՒ մենակ եմ ես, հիրավի, մենակ.

Հեռու են ինձնից և որդի, և թոռ,

Իմ տագնապներին՝ անհաղորդ ու փակ:

Սակայն լցված է իմ տունն ու հոգին

Ծեր ու մանկանցով, ձայներով տարբեր,

Բազմություններ եմ զգում իմ կողքին,

Ինձ գրկող աչքեր, ինձ փարվող ձեռքեր...

Կին էի ծնվել՝ չդարձա՜ ես կին,

Մի կողմում մնաց բախտս կանացի,

Եվ ինչպես մարդու՝ սիրահարվեցի

Գգվանքի կարոտ իմ ժողովրդին:

Նրան տվեցի և երգ, և կրակ,

Ինձ օջախ դարձավ հայաշխարհ մի ողջ,

Եվ անթեղեցին ոգին նրա բորբ

Այրված իմ կյանքի մոխիրները տաք:

Հնչում են շուրջս օրհնանքի խոսքեր,

Ապավինումի շշնջումներ մաքուր.

Ո'չ, չցրեցի ես կրակս՝ զուր

Զուր չվատնեցի շնորհներ ու սեր:

 

Սիլվա Կապուտիկյան


Теги: армянские стихи армянские стихи на армянском языке Սիլվա Կապուտիկյան


  • Группа: Гости
  • ICQ: {icq}
  • Регистрация: --
  • Статус:
  • комментариев
  • публикаций
^
*** ****

Որ հաճախ եմ ինձ հակասում, ես էլ գիտեմ,
Խենթությունն իմ, որ տարիքիս էլ չի սազում
Թաքցնում եմ նրան այնպես, որ հեշտ գտնեմ,
Ձեզանից շուտ հետո ես եմ ինձ բամբասում:
Ինձ տանում եմ մի անապատ ձեզ անծանոթ,
Ուր մարմինս քաղց է զգում, մնում ծարավ,
Ինձ սիրելու համար նրան դառնում եմ խորթ,
Ոգու համար չդարձավ նա պիտանի, լավ:
Տենչը հոգու առանց մարմին չի զորանում,
Սրբանալու համար չէր, որ աշխարհ եկա,
Պիտի անվերջ փնտրեմ կեսին իմ անանուն,
Ու հավատամ, որ նա պիտի իր ոտքով գա:
Չէ, ես շատ եմ ինձ հակասում, իմ տեսակն է,
Իմ ծառից չէ, որ պտուղը չի քաղցրանում,
Իմ ավշի մեջ արեգակի հուշը տաք է,
Իսկ արմատը հողոտ երկինք չի բարձրանում…

 

 

 
Rambler's Top100 Рейтинг@Mail.ru 2007-2011 © Hayreniq.ru Все права защищены. При использовании материалов Hayreniq.ru ссылка на ресурс обязательна.