Регистрация   Обратная связь   RSS
 

«    Июнь 2021    »
ПнВтСрЧтПтСбВс
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
282930 

 

Популярное

 

Облако тегов

Avetik Isahakyan Daniel Varujan Exishe Charenc Grigor Zohrap Hovhannes Shiraz Paruyr Sevak Silva Kaputikyan Vahan Teryan Xazaros Axayan Аветик Исаакян Ваан Терян Григор Зорап Даниел Варужан Егише Чаренц Нерсес Шнорали Ованес Туманян Ованес Шираз Паруйр Севак Рассказы Сиаманто Хазарос Ахаян армянские сказки армянские стихи армянские стихи на армянском языке тексты армянских песен Ավետիք Իսահակյան Գրիգոր Զոհրապ Գևորգ Էմին Դանիել Վարուժան Եղիշե Չարենց Համո Սահյան Հովհաննես Թումանյան Հովհաննես Շիրազ Ղազարոս Աղայան Ներսես Շնորհալի Պարույր Սևակ Ռաֆայել Պատկանյան Սիամանթո Սիլվա Կապուտիկյան Վահան Տերյան

ԿԱՐՄԻՐ ՀՈՂԸ

 Գրասեղանիս վըրա, սա

 Սկավառակին մեջ կա բուռ մ'հող, բերված հոն

 Հայրենիքի դաշտերեն:

 Նըվեր է ան.- Զայն ինձ ձոնողը կարծեց

 Սիրտն իր տըրված, առանց երբեք գիտնալու

 Թե կու տար իր պապերունն ալ միասին:

 Զայն կը դիտեմ.- մերթ ժամեր

 Բիբերս անոր վըրա հառած կը մընամ

 Լո՜ւռ և թախծո՜տ, իբր այդ հողին մեջ հուռթի

 Նայվածքս արմատ արձակեր:-

 Կը մըտածեմ.- Գուցե իր գույնը բոսոր

 Չէ պարգևված բնության ներհուն օրենքեն.

 Վերքերու սպունգ մ'ըլլալով

 Խըմած է մաս մը կյանքի, մաս մ'արևու.

 Եվ իբըր տարր անպաշտպան

 Կարմիր հող մ'է եղած, հայ հող մ' ըլլալուն:

 Գուցե իր մեջ կը բաբախեն տակավին

 Դարերը հին-հին փառքին,

 Կայծն ամրակուռ սըմբակներու որոնց գոռ

 Արշավանքն օր մը ծածկեց

 Հայկյան վաշտերն հաղթության տաք փոշիով:

 Կ'ըսեմ.- Իր մեջ դեռ կ'ապրի

 Ինքնատիպ ուժն այն որ կազմեց շունչ առ շունչ,

 Կյանքս իմ, քու կյանքդ, ու տըվավ,

 Կարծես ձեռքով գիտակից,

 Նույն թուխ աչվին նույն և նըման հոգիով

 Կիրք մ' Եփրատեն առնըված,

 Սիրտ մը կամշոտ, թագըստոց

 Ըմբոստանքի ու նաև բո'ւռըն սիրո:

 Իր մեջ, իր մեջ կը կայծկըլտա հոգի մ' հին՝

 Հին դյուցազնի եղած փըսոր մը գուցե՝

 Կույսի մ' աղվոր արցունքով.

 Հյուլե մը կա Հայկեն, փոշի մ'Արամեն,

 Անանիայեն բիբ մը դետ՝

 Դեռ աստղերու ճաճանչներով թաթաղուն.

 Ա'զգ մը կա հոն, սեղանիս վրա ազգ մը հին,

 Որ այսօր իր վերաշողշող այգուն մեջ,

 Հողի բնատուր մարմնույն տակ ինձ կը խոսի,

 Կ'ոգեզինե - և աստղերու ինչպես ցանն

 Անհունության մեջ կապույտ -

 Փոշիներովն իր հրաբորբ

 Հոգիս քաղցրիկ փայլակներով կ'ոռոգե:

 ՈՒ այն ատեն լարը ջղերուս կը դողա

 Սարսուռով մ' հորդ, ա'յն սարսուռով՝ որ մըտքին

 Հերկերուն վրա ավելի'

 Ըստեղծիչ է քան գարնան հովն արփագաղջ:

 ՈՒ կը զգամ անցքն ուղեղես

 Նոր հուշերո՜ւ, հոգիներո՜ւ դեռ կարմիր

 Խոր վերքերովն իրենց, վրեժի՝ շրթունքներ.

 Եվ այդ հողն, այդ փոշին, զոր ես կը պահեմ

 Այնքա՜ն սիրով՝ որքան հոգիս պիթ չըներ

 Եթե մարմնույս աճյուններն

 Օր մը մահեն վերջ հովերուն մեջ գըտնար.

 Այդ պանդուխտ մասն Հայաստանի, մասունքն այդ

 Մնացած մեր հաղթ պապերեն,

 Բըժժանքն ու ձոնն այդ կարմիր,

 Սիրտըս սեղմած մագիլներով անծանոթ,

 Երկինքն ի վեր, գըրքի մը վրա, թանկագին

 Ժամու մը մեջ ժըպիտներու, սերերու,

 Կամ քերթվածի մը ծընած վեհ վայրկյանին

 Զիս հապըշտապ կը մըղե

 Մերթ լալու, մերթ մռընչելու,

 Եվ զինելու բռունցքըս, հոգիս բռունցքիս մեջ:

 

Դանիել Վարուժան


Теги: армянские стихи армянские стихи на армянском языке Դանիել Վարուժան Daniel Varujan Даниел Варужан


 

 

 
Rambler's Top100 Рейтинг@Mail.ru 2007-2011 © Hayreniq.ru Все права защищены. При использовании материалов Hayreniq.ru ссылка на ресурс обязательна.