Չեմ ճանաչում ինքս ինձ,

Չգիտեմ ես էլ,

Թե ո՞վ խլեց ինձանից

Մի ոսկի տեսիլ:

Փողոցներում - հեռավոր

Ու անմարդ, ու մութ,

Ես տեսնում եմ դեմքս նոր`

Անորոշ ու սուտ:

Ես տեսնում եմ` մշուշում

Մեկը, մոլորված,

Դեգերում է ու հիշում

Դարպասները բաց...

Դարպասները, որ երեկ

Փակվեցին մթում,

Որ շրջիկը, հուսաբեկ,

Չդառնա էլ տուն...

 

Եղիշե Չարենց

Теги: Եղիշե Չարենց армянские стихи армянские стихи на армянском языке