Регистрация   Обратная связь   RSS
 

«    Май 2020    »
ПнВтСрЧтПтСбВс
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

 

Популярное

 

Облако тегов

Avetik Isahakyan Daniel Varujan Exishe Charenc Grigor Zohrap Nerses Shnorhali Paruyr Sevak Siamanto Vahan Teryan Xazaros Axayan Аветик Исаакян Ваан Терян Григор Зорап Даниел Варужан Егише Чаренц Нерсес Шнорали Ованес Туманян Ованес Шираз Паруйр Севак Рассказы Силва Капутикян Хазарос Ахаян армянские сказки армянские стихи армянские стихи на армянском языке тексты армянских песен Ավետիք Իսահակյան Գրիգոր Զոհրապ Գևորգ Էմին Դանիել Վարուժան Եղիշե Չարենց Համո Սահյան Հովհաննես Թումանյան Հովհաննես Շիրազ Ղազարոս Աղայան Պարույր Սևակ Ռաֆայել Պատկանյան Սիամանթո Սիլվա Կապուտիկյան Վահան Տերյան

ՀԱՅՐԵՆԻՔԻՍ

Ցորենի ծփուն արտերի եզրին

Կանգնել խորհում եմ սրտիս մեջ լռին —

Մի՞թե դու չէիր, հայրենիք իմ հեգ,

Որ տայգաներից, մթին յուրդերից

Հորդացող — եկող ելուզակների

Բյուր նիզակ ու տեգ

Սրտիդ մեջ մխված՝ ընկել էիր խեղճ,

Քառուղու վրա բախվող ազգերի,

Դաժան դարերի մղձավանջի մեջ,

Սմբակների տակ խոլ նժույգների.

Եվ սրում էին ճիչով խնդագին

Անգղներն իրենց կտուցները վես

Քո արևակեզ ժայռերի վրա՝

Հոշոտելու քեզ...

Եվ սակայն հիմա

Դու նորից ծաղկել, ցնծում ես նորից,

Ելնում է ծուխը խրճիթներից հին,

Ուր մայրս անուշ օրորել է ինձ,

Իմաստավորել մանուկ իմ հոգին

Քո հզոր լեզվով, երկիր կաթոգին։

Այնքան ժամանակ, որ պիտի հերկե

Սևահողդ հին՝ քո կտրիճ որդին,

Եվ գուսանդ վառ՝ սերդ պիտ երգե,

Դու պիտի ծաղկիս, երկիր հայրական,

Քո ոգով, ոճով և բարձրագլուխ,

Դու պիտի հնչես, հնչես հաղթական,

Իմ հին հայ լեզու՝ քա՛ղցր ու սրտաբո՛ւխ։

 

Ավետիք Իսահակյան


Теги: армянские стихи армянские стихи на армянском языке Avetik Isahakyan Аветик Исаакян Ավետիք Իսահակյան

  • Группа: Гости
  • ICQ: {icq}
  • Регистрация: --
  • Статус:
  • комментариев
  • публикаций
^
ԱՊՐԻԼ -24

Խոնարհվում են խոհերն իմ մտքի,
Բարձր պահած ցեղիս վառ անունը,
Թարմ է հուշը փակված իմ վերքի,
Յաթաղանի ոխը փորձել է արյունը:
Իմ արմատը հող ունի հաստատ,
Խաչ ունի հավատի իմ տունը,
Ուզեցին, որ անեն հայաթափ
Երկիրս ու աշխարհի պատմությունը:
Դեր-Զորի ավազը լցրեց
Փեշի մեջ աչքակապ քամին,
Կուրությունը լույսից խոսեց,
Արևի խավարման ժամին:
Ուզեցին անունս փոխեմ,
Մոռանամ հավատիս դուռը,
Իմ նախնյաց լեզվով չխորհեմ,
Պղծեմ իմ արքայաց արյունը:
Ինչ օգուտ, որ գիտեն իմ ցավը,
Զոհերին հաշվում են միլիոնով,
Անունս չի տալիս աշխարհը,
Բայց հացն իր թրջում է իմ գինով…

 

 

 
Rambler's Top100 Рейтинг@Mail.ru 2007-2011 © Hayreniq.ru Все права защищены. При использовании материалов Hayreniq.ru ссылка на ресурс обязательна.