Регистрация   Обратная связь   RSS
 

«    Июнь 2019    »
ПнВтСрЧтПтСбВс
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930

 

Популярное

 

Облако тегов

Avetik Isahakyan, Daniel Varujan, Exishe Charenc, Grigor Zohrap, Hovhannes Shiraz, Nerses Shnorhali, Paruyr Sevak, Silva Kaputikyan, Vahan Teryan, Xazaros Axayan, Аветик Исаакян, Ваан Терян, Григор Зорап, Даниел Варужан, Егише Чаренц, Нерсес Шнорали, Ованес Туманян, Паруйр Севак, Рассказы, Сиаманто, Хазарос Ахаян, армянские сказки, армянские стихи, армянские стихи на армянском языке, тексты армянских песен, Ավետիք Իսահակյան, Գրիգոր Զոհրապ, Գևորգ Էմին, Դանիել Վարուժան, Եղիշե Չարենց, Համո Սահյան, Հովհաննես Թումանյան, Հովհաննես Շիրազ, Ղազարոս Աղայան, Ներսես Շնորհալի, Պարույր Սևակ, Ռաֆայել Պատկանյան, Սիլվա Կապուտիկյան, Վահան Տերյան

Показать все теги

ՄԱՆԿԱԿԱՆ ՃՈՃԻ

Կապույտ կապարի մենակության մեջ անծեր երկնքի

Թռչնակները իրենց երգն են չստացնում:

Մինչդեռ լեռների պղնձապատ մթության մեջ

Ավելացնում եմ ես էլ աչքերից թացությունը տաք:

Եւ հորիզոնը ամառվայ տաքից՝

Դարձել է կարծես մանկական մի ճոճի:

Ա¯խ, երանի թէ նա ինձ քնացներ.

Եւ կամ ստիպեր,

Որ ուրախության ճիչեր ճչայի:

Սակայն այդ ճոճքից

Ուժեղանում է միայն ու միայն գլխապտույտը

Որով մի հսկայ զէրո է գծվում՝

Իր մեջ առնելով ինձ,

Թռչուններին, երկինք ու երկիր,

Եւ դուրս թողնելով լոկ հորիզոնն ու մենակությունը,

Որպէսզի... մեկը ճոճվի ու ճոճվի,

Մյուսն էլ քարանա ու հավերժանա...

Ոչ մի ժամանակ, ոչ մի ժամանակ,

Մենք այնպէս մենակ ու մենակ չեինք,

Ինչպես որ հիմա, երբ միասին ենք բոլորս առավել,

Քան թէ որևե ուրիշ ժամանակ.

Ասում եմ քեզ, երկրորդելով երրորդում,

Որ երկնքում իրոք չկան աստվածներ.

Նրանք վաղուց երկրի վրա են բազմած

Բայց ոչ ուղտի սապատի պես, այլ ուղտի

Անտանելի բեռի նման, որ մի օր

Ցած կնետի համբերատար ուղտն անգամ:

Խռովության սերմն իբրև մանանեխ,

Տարածվում է արտաշմչմամբ մեր բերնի,

Տարածվում է երկրից երկիր, վարակում

Մինչև անգամ աստվածներին հողեղեն,

Որ մեր հոգում ոտնագնդակ են խաղում,

Որ խրվել են մեր կոկորդում՝ իբրև խորխ,

Որ մեր լեզվից կախ են տվել կեռերով

Անվերջ նեխող, բայց չփտող մի դիակ...

Խռովության սերմը, իբրեւ մանանեխ,

Իբրեւ որոմ փրկարար, իբրեւ ախտ,

Ահավասիկ և նրանց է վարակում,

Եւ ահա ես՝ մանանեխի մի պտղունց,

ՄԻ բառ՝ որոմ, ախտի մանրե մի սրվակ,

Ուզում եմ քեզ ուրախացնել ասելով

---Երբ աստվածներն են խռովում իրարից՝

Մարդիկ իրար հասկանալ են սկսում...

 

Պարույր Սևակ


Теги: армянские стихи, армянские стихи на армянском языке, Պարույր Սևակ, Paruyr Sevak, Паруйр Севак

 

 

 
Rambler's Top100 Рейтинг@Mail.ru
2007-2011 © Hayreniq.ru Все права защищены. При использовании материалов Hayreniq.ru ссылка на ресурс обязательна.